ผู้เขียน มี เพื่อนแนะนำ ให้ไปคาราโอเกะ ใกล้บ้าน ผู้เขียน ค่อนข้าง อยู่ห่างจาก ตัวเมือง หรือ อาจจะเรียก ว่า บ้านนอก ก็ได้ เพราะ ไม่ได้ มี การลงทุน อะไรเลยขับผ่าน ยังไม่รู้เลย ว่า เป็นทคาราโอเกะ ไม่ มีป้าย อะไรทั้ง นั้น เรียกว่า ผู้เขียนจอดรถ พนง ทุกคน ทำหน้า งง ผู้เขียนก็งง ว่า กรูมาทำไม -เก้าอี้ โซฟา เก่า มาก มี แค่สองโต๊ะ -มีจอสอง จอ จะ ร้อง เพลงต้อง ไปหยอดขอเพลงเอง เพลงละ 5บาท แม่เจ้า งง -ผนัง แบะ พื้น ไม่ได้ฉาบปูน ดิบๆ มาก เหมือนโรงรถ นะ เออ นี่ ก็งง -สรุป ไม่ มี การ ลงทุนสถานที่ อะไรทั้ง นั้น เก้าอี้พลาสติก ห้อง โล่ง ไม่ มีกั้น ห้องไม่ มี ระบบ เสียง อะไร ทั้ง นั้น แค่ตู้เพลง -แต่ ราคา ไม่ น่ารัก แม่ง เบียร์ 110- ดริ้งละ 120- อาหาร ยำทะเล 180 -ข้าวผัด 60-ค่าหยอดเพลง120-นำ้แข็งสองโถ40- แม่ง 620- เท่าหรือ พอๆกับกิน ในเมืองที่ สถานที่ ดี ที่นั่งดี สอาด ระบบเสียงดี อันนี้ก็ แล้ว แต่ ที่เขียน ก็เหมือนว่า จะ มา ระบาย ให้ ท่านผู้อ่านฟัง แล้วในเชิงการตลาด ก็ อยาก จะ บอก ว่า ราคาสินค้า ควร จะตั้ง ให้ ราคา สมเหตุ สมผล กับ สถานที่ กับการบริการ ไม่ ใช่ อยาก จะ ขาย เท่าไหร่ ก็ขาย อย่างนี้ ลูกค้า ไม่ไปซื้อซำ้ แน่นอนครับ -อีกเคส นึง นี่ ก็เหมือน กัน ผู้เขียน เดินไปกิน กาแฟ ที่ตลาดเช้า ปกติกาแฟร้อน แก้วละ 15- แค่ วันนั้น ผู้เขียน ไม่ใส่นำ้ตาล กะนม แต่ แม่ค้าก็คิดค่ากาแฟ ผู้เขียน15- เออ งง ในเมื่อ ไม่ ใส่ นำ้ตาล ไม่ ใส่ นม ทำไม ราคาเท่า ใส่นำ้ตาลกะ ใส่ นม นี่ ก็เหมือนกัน กรูไม่ไปกินกาแฟในตลาดนี้อีกแล้ว มัน เกืนไป มันไม่สมเหตุ ผล ไม่ยุติธรรมกะคนซื้อครับ ลูกค้า หายครับ อย่างดี แม่ค้า หรือ ร้านค้า เหล่านั้น ก็ขายได้ครั้งเดียว ไม่มีการ ซื้อ ซ้ำ ผู้เขียนว่ากินน้อยๆกินนานๆ ดีกว่า กินทีเดียว แล้วหายไปเลยครับ